zoidsfanclub"ว.แว่น บุ๊คสโตร"

รู้ไหม นอกจากจะสร้างความเดือดร้อนแล้ว กรรมมันสนองได้ด้วนน๊า~

หลังจากที่ไอ่กระผมได้เล่าเรื่องจดหมายลูกโซ่ไปบ้าง แล้วยังมีตอนต่อไปให้ติดตามอีก ซึ่งเราจะขอตอนนี้ป็นตอนจบแหละ(เดี๋ยวจบฝึกงานเมื่อไหร่C21กับZEROระอุแน่ทุกวันศุกร์) ในเวลานี้เราจะขอกล่าวถึงกรรมสนองของจดหมายลูกโซ่ ใครเป็นคนต้นเรื่องมันต้องเจอซักวัน ถึงไม่ใช่วันนี้ก็ตาม

จากเหตุการณ์ที่เจ้ากรรมนายเวรได้ตามล่าจดหมายแทบเป็นบ้าเป็นหลัง ไล่ฟัน(มีเคราะห์ ถ้าสงสัยว่าไอ้คนเขียนทอดๆนั้นรับเคราะห์อย่างไร ให้ไปอ่านย้องหลังตอนที่1หลังจากที่มีภาพประกอบ)ของผู้ที่เขียนจดหมายลูกโซ่เป็นทอดๆ เพราะว่ามันแค้นใจว่าทำไมมันเยอะเยี่ยงนี้ เจ้ากรรมนายเวรก็ยังคงตามล่าคนที่เขียนจดหมายทุกคน แต่ เดชะบุญ เจ้ากรรมนายเวรเห็นจดหมายที่ตู้จดหมายของเจ้าของคนแรก เค้าไม่รอช้า เข้าไปที่บ้านของเจ้าของซึ่งเป็นต้นทางของจดหมาย อ่ะฮ้า เจ้ากรรมนายเวรก็ร้องด้วยความเจ็บปวดว่า

 "รู้ไหมว่าฉันแค้นแค่ไหน ที่ต้องตามจดหมายของแก ฉันต้องฆ่าทุกคนเพื่อหาตัวแก ขอระบายให้สมกับความเหนื่อยและความแค้นทีเถ๊อะ"

รู้ว่าไอ้คนต้นทางคงตายไม่สวยแน่ๆ

 แต่เชื่อเหอะ ว่ากรรมสนองแบบนี้เป็นจริงได้ทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะคนที่คิดคำพูดว่าโลกมันกลมจริงๆ

เช่น.

-ทฤษฎีไม่เกินหกช่วง ซึ่งจะเป็นลักษณะของอือ...อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่ก็พอสรุปได้ดังนี้

1.ต้นทางจดหมายลูกโซ่ เขียนไปส่ง20ฉบับ โดยส่งให้คนที่ใกล้ตัวเช่นเพื่อนห่างๆ

2.เพื่อนห่างๆก็ส่งให้ไปเพื่อนในต่างจังหวัดตามจังหวัดต่างๆ

3.เพื่อนในต่างจังหวัดท่านนึงก็ได้รับแล้วส่งไปให้ แฟนเก่า

4.เดชะบุญ แฟนเก่าก็ส่งไปอีท่าไหน ส่งไปให้คุณป๋าที่รู้จัก

5.ป๋าก็ส่งไปให้คนในที่ทำงานแล้วเผอิญดันส่งไปให้พ่อของคนเขียนจดหมายลูกโซ่ เพราะเหม็นขี้หน้า

6.แล้วพ่อก็เอาไปให้เจ้าของจดหมายเขียน(เขียนไม่ไหวอ่ะ งานยุ่ง)

อ้อ พออธิบายได้และ เนื่องจากว่าถ้าเราเขียนจดหมายลูกโซ่ส่งกระจายไป โอกาสที่เราจะได้รับคืนน่ะมันสูง(อาจได้ซักใบแหละ)เพราะทฤษฎีไม่เกินหกช่วงนั้นมันจะครอบคลุมผู้ที่มีที่อยู่ที่สามารถบรรจงในจดหมายได้ แล้วบางทีแจ๊คพอตจะอยู่ที่ใครซักคนที่รู้ที่อยู่ของเจ้าของจดหมาย(โดยไม่ได้ตั้งใจเลย เช่นสมุดหน้าเหลือง)หรือรู้จักเพราะอยากให้ช่วยเขียนหน่อย งานเข้าสิครับ และที่สำคัญ ยิ่งเขียนเยอะ เช่นคนละ20ฉบับก็จะกลายเป็น20คูณ20 คูณ400คูณ1600000...ยิ่งให้เขียนภายใน7วันล่ะก็ ผ่านไป1เดือนจะเห็นผล(อาจต้องใช้เวลาบ้าง)เพราะจำนวนที่เพิ่มเท่าตัว คิดเล่นๆคงได้ถึงล้านฉบับแน่ และ1ในนั้นก็จะตกไปอยู่เจ้าของต้นเรื่องโดยไม่มีทางเลี่ยงได้(ถ้าคิดว่าที่ผมเล่านั้นโกหกไม่เชื่อเรื่องกรรมสนอง เชิญมาเตะเจ้าของจดหมายลูกโซ่ได้) กรรมสนองแนวนี้พิสูจน์ได้ทางคณิตศาสตร์ถึงผมจะเคยเรียนได้เกรต1ก็ตาม แค่มาฉบับเดียวอาจไม่สะเทือน แต่ถ้ามาเป็นหมื่นๆฉบับเข้าบ้านเจ้าของต้นเรื่องนี่น่าคิดนะ

http://gotoknow.org/blog/theink/182426

-แต่ ถ้าเกิดเหตุการณ์จดหมายลูกโซ่บุกบ้านอันอบอุ่น เราต้องมีมาตรการป้องกันอย่างไร เพราะจดหมายลูกโซ่เป็นอาวุธทางจิตวิทยาที่น่ากลัวพอๆกับการก่อการร้าย ซึ่งจะโจมตีคนที่มีจิตใจอ่อนแอ

ไม่จำเป็นต้องไปออกเป็นวาระแห่งชาติ หรือปิดที่ทำการไปรษณีย์หรืออีเมล์ให้ประท้วงวุ่นวาย หรืออกกฏหมายปราบปรามจดหมายลูกโซ่ สำคัญที่สุดคือ ตัวท่านที่มาแวะอ่านที่นี่เอง ซึ่งจดหมายลูกโซ่จะไม่ทำอันตรายท่านถ้ามี "4ม."ซึ่งเราได้ขโมยมาจากเจ้าของต้นเรื่องจดหมายลูกโซ่มาเผยแพร่โดยไม่หวั่นว่าจะต้องเขียน100ฉบับแก้แค้น เราไม่กลัว ใช่ภ้ามี4ม.ก็ไม่หวั่น โดยมีดังนี้

1.ไม่รับ แล้วถ้าได้รับล่ะ ลองอ่านดูก่อนว่ามีความหมายอย่างไรและ

2.ไม่เขียน อย่าลืมทฤษฎีไม่เกิน6ช่วง อาจแวะหาคุณซ้ำอีกรอบ

3.ไม่ส่ง ตัดวงจร

4.ไม่กลัว ข้อนี้สำคัญที่สุด เพราะจดหมายลูกโซ่คืออาวุธทางจิตวิทยาที่มักจะเล่นกับความกลัว ถ้าเรามีภูมิต้านทาง ซึ่งนั่นก็คือ สติ และปัญญา ซึ่งถ้าเรารู้ทัน เราก็ไม่ต้องกลัว จะ3วัน7วันทำในสิ่งที่สำคัญที่สุด ส่วนจดหมาย ทิ้งไปเห๊อ

ซึ่งถ้าใช้ครบ4ข้อได้ ถือว่าท่านไม่กลัวจดหมายลูกโซ่ว่าจะเอาชีวิต เพราะทุกข้อเมื่อรวมกัน จะเรียกว่า"ลบทิ้งนั่นเอง"  ง่ายๆเนอะ ซึ่งการสาร้างภูมคุ้มกันและตัดวงจรจดหมายลูกโซ่ นั้นสำคัญที่ตัวเราเอง เราต้องทำที่ตัวเองก่อน จะเจอกี่ฉบับก็ไม่ต้องสน แต่หน้ายังยังเอาไปวาดเล่นได้ด้วย

.

.

.

แต่บางครั้งผมก็ชอบจดหมายลูกโซ่ตรงที่รู้จักเล่นคำ สำบัดสำนวน ถ้าอันไหนเจ๋งจะเอาประจาญเอ๊ย เอาไปศึกษาดู แต่ไม่เขียนส่งหรอก เพราะผมเรียนโฆษณากับวารสารน่ะ ศึกษาอาวุธทางจิตวิทยาแล้วก็เอามาเรียบเรียงนำเสนอเพื่อสร้างภูมิคุ้มกัน

สุดท้าย อย่าลืมมาแวะเมนต์คนละเมรนต์ด้วยก็ดี ว่ามีอะไรขัดแย้งหรือแนะนำหน่อย เราเหงา~

ซอยด์จงเจริญ!!

(ป.ล.ลืมสแกนรูปอีกล่ะ อ้อไม่ๆๆๆไม่ลืมหรอก แต่งบไม่มีจ้างสแกน หน้าละ10 ปลายเดือนก็เงี๊ย)